ถอดบทเรียน 10 ปี ภูคราม : โดยอิ๋ม ตอนที่ 1
สำหรับคนที่ไม่ยอมแพ้ที่จะพัฒนาตัวเอง อยากทำงานให้ดี มีความพอใจและได้รับความสุขจากงานที่ทำ มีความศรัทธาในตัวเองและเหมี่ยวจะอยู่กับภูครามได้ยาว
Diary
ตอนที่ 4 : แผนถัดไป
รอบนี้เสื้อที่แขวนอยู่หันด้านหน้าออก ทำให้ได้เห็นลายปักที่เพิ่มขึ้นมา จากอาทิตย์ที่แล้วที่ยังโล่งอยู่ ตรงกลางของเสื้อปักเป็นหนองน้ำใส มีดอกบัวและใบบัวลอยอยู่ ชื่อว่าหนองน้ำบ่อก้อม ส่วนฝั่งซ้ายด้านบน เป็นต้นยางใหญ่ที่มีปลาหมอสีทองว่ายวนอยู่กลางลำต้น ตามในเพลงตำนานบ้านยางโล้น
จดหมายจากน้องฟ้าถึงภูคราม
ทุกตัว ทุกชิ้นที่ได้สัมผัส เรารู้สึกถึงคุณค่าจากสิ่งที่พี่เหมี่ยวและช่างทุกคนต้องการจะสื่อออกมาอาจจะไม่ครบทั้งหมด แต่รับรู้ได้เลยว่าทุกชิ้นล้วนได้ผ่านกระบวนการคิด ความพยายาม ความตั้งใจและใส่ใจเป็นอย่างมาก
ป้าแน่ ช่างปักที่ทำงานเพราะใจรัก
ป้าแน่บอกว่าสำหรับตัวเองแล้วการปักผ้าเป็นงานอดิเรก ที่เปรียบเสมือน หลุมหลบภัย การปักผ้า คือ ความสุข คือการพักผ่อน การได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง อยู่กับฝีเข็ม งานทุกงานตั้งใจทำอย่างถึงที่สุด พื่อถ่ายทอดคุณค่าของตัวเองออกมา
จดหมายจากพี่หนิงถึงภูคราม
พี่เคยบอกน้องเหมี่ยวว่า ถ้าของสวยแต่ไม่ดีคงซื้อทีเดียวของดีแต่ไม่สวยก็คงซื้อทีเดียวแต่ภูครามสวยและดีมีคุณค่าทางใจครบทุกมิติที่สำคัญต่อใจพี่ ผ่านมาเกือบ 10 ปี
จดหมายจากน้องดาด้าถึงภูคราม
ทุกครั้งที่ดาด้าได้ใส่เสื้อผ้ากระโปรงของภูคราม ดาด้าจะมีความสุข ความภูมิใจ เพราะผลงานในทุกๆ ชิ้นที่ดาด้าได้จับจองมาเป็นของล้ำค่ามากๆในความรู้สึกประเมินเป็นมูลค่าไม่ได้ เป็นคุณค่าทางใจ
ตอนที่ 4 : เพราะการนอนก็คืองาน
บางวันแม่ก็เข้าไปทำงานในสวนมัน ไปดายหญ้า ใช้จอบถากหญ้าตามร่องมันสำปะหลังแต่เช้า ๆ สาย ๆ ก็อาจจะมาปักผ้าบ้าง ตอนบ่ายก็เอาวัวไปเลี้ยงที่สวน เลี้ยงวัวไปนำ แล้วก็ดายหญ้าสวน ดูแลสวนมันไปนำ เวลากลับมาก็สิมีเวลามาเฮ็ดงานปักผ้าต่อ เริ่มจากบ่ายสี่โมงไปฮอดเวลาค่ำ
ตอนที่ 3 : ผู้ส่งต่อความฝัน
แม่น้ำน่ะ เคยคึดอยากไปทำงานเมืองนอกนะ ความคึด ณ ตอนนั้นบ่อยากแต่งงานลูก อยากใช้ชีวิตอิสระ แต่คนสมัยก่อนบ้านแม่น้ำ ผู้เฒ่าผู้แก่เพิ่นอยากเห็นลูกหลานแต่งงาน หาแฟนมาทำไร่ทำนา... พอตัวเองไม่ได้อย่างที่คึดก็เลยมาส่งให้ลูกตัวเองเรียน ปล่อยให้ลูกในปกครองของแม่น้ำไปเผชิญโลกกว้างดูซิ เพราะแม่ไม่มีโอกาสได้ไปพบไปเห็นอะไรที่มันกว้างกว่าอยู่บ้านเรา
ตอนที่ 4 : บทสรุปของกาลเวลาและความทรงจำดีดี
ฉันรู้สึกว่าพี่พรรณเต็มที่กับเสื้อตัวนี้จริง ๆ พี่พรรณใส่ความตั้งใจลงไปที่ลายปักทุกลายที่ปักลงไป ทั้งการปักของที่ถนัดและการลองปักอะไรใหม่ ๆ ที่ไม่เคยปักอะไรมาก่อน บอกเลยว่าพี่พรรณปล่อยของอย่างเต็มที่ ทำให้เสื้อตัวนี้มีความขลัง ใครได้ไปถือว่าโชคดีมาก ๆ พี่พรรณบอกว่าถูกใจเสื้อตัวนี้มาก จำไม่ได้แล้วว่าตอนแรกที่ให้เลือกเสื้อเคยแย่งตัวไหน เพราะระหว่างที่ปักเสื้อตัวนี้ไปเรื่อย ๆ ยิ่งรู้สึกว่าถูกแล้วที่หยิบเสื้อตัวนี้มาปักด้วยการตัดเย็บ ด้วยการย้อมสียิ่งช่วยเสริมให้งานปักดูดียิ่งขึ้นไปอีก
ตอนที่ 2 : ฤดูกาลของเห็ดผึ้งมาถึงแล้ว
ก็ส่วนใหญ่เป็นเห็ดผึ้ง ก็มีผึ้งหลายชนิดนะ บางอันมันขมก็เรียกเห็ดผึ้งขม ขาวๆก็เห็ดผึ้งฝ้าย ส่วนอันนี้ก็เรียกเห็ดผึ้งคราม แต่ที่นิยมกินกันเรียกเห็ดผึ้งแดง ผมคุยไปก็หยิบเห็ดขึ้นมาดูอย่างใกล้ชิด มันก็ไม่ได้มีความน่ากินเพราะยังเปื้อนดินและมีรูจากการโดนแมลงกินบ้างบางส่วน แต่กลิ่นของมันนี้สิ มันหอมๆเหมือนขนมชิฟฟอน และสัมผัสที่นิ่มๆ จินตนาการไม่ถูกเลยว่าถ้าเอาไปแกงจะเป็นรสชาติยังไง