ดีใจที่ยังไปได้อยู่นะ ภูครามน่ะ ลูกค้าก็ยังสนับสนุน ดีใจที่งานแม่น้ำก็ยังได้ขายอยู่... มีงานเฮ็ดอยู่บ้านแล้วก็บ่ต้องจากครอบครัวน่ะ แม่ว่ามันเป็นงานที่ดีนะลูก ถึงมันบ่มากมายแต่ก็ช่วยค่าน้ำค่าไฟได้ เป็นรายได้ที่ดีอยู่ลูก
เสื้อตัวนี้เป็นฝ้ายแท้ใส่แล้วจะอุ่น เวลาอากาศร้อนก็ไม่ร้อนมาก แต่ผ้าทอลักษณะนี้ต้องระวังมากเวลาปัก เพราะถ้าดึงแรงผ้าจะย่น เราต้องทำความเข้าใจผ้าด้วย เส้นฝ้ายที่เราใช้ปักแต่ละครั้งก็ไม่เหมือนกัน มีทั้งเส้นเดียว มีทั้งเส้นเกลียว
แรงบันดาลใจคือพี่เหมี่ยวให้โจทย์มา ตั้งแต่ 1-10 ปี ที่อยู่ภูคราม พี่แจ๋วก็นึกถึงภาพบรรยากาศเก่าๆ ในอดีตเราเคยทำอะไรบ้าง ก็เลยจะเอามาใส่เสื้อตัวนี้ คือเสื้อชุดนี้ที่ทุกคนได้มาทำโปรเจกต์นี้น่ะนะ มันจะมีความพิเศษ
ที่ตรงนั้นมองเห็นแล้วมันดูลึกลับแต่ก็สวยงาม เหมือนถูกมนต์สะกดเหมือนเราได้เจอดินแดนหนึ่ง เลยเอามาใส่ในเสื้อ เป็นเหมือนควันสีเขียวๆ เหมือนเวลาแม่มดเป่ามนต์
พี่นุ่มนิ่มบอกว่าตอนนี้เหลือปักน้าเต็มกำลังปักผ้าลงไปบนเสื้อ รวมถึงใส่ใบไม้อีกนิดหน่อยให้ต้นไม้บางต้น อย่างต้นกระดิ่งนางฟ้าด้านหลังเป็นต้น จริง ๆ แล้วเสื้อตัวนี้ปักเยอะพอที่จะเอาไปส่งได้แล้ว แต่พี่นุ่มนิ่มบอกว่าอยากใส่ทุกอย่างให้ครบ อยากทำให้เต็มที่ เพราะไม่อยากมาเสียดายทีหลังหากส่งไปแล้ว
พี่เจนก็ถือเค้กที่พี่เหมี่ยวซื้อมาจากในเมืองขึ้นมา และพวกเราก็ร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้กับพี่บวบด้วยกัน พี่เหมี่ยวได้ชวนพวกเราหยิบการ์ดคนละหนึ่งใบพร้อมพูดความรู้สึกส่งไปให้พี่บวบเนื่องในวันเกิด เราทุกคนใช้เวลาพิจารณาไม่นานก็ต่างหยิบการ์ดคนละหนึ่งใบพร้อมพูดความรู้สึกและคำอวยพรให้กับพี่บวบ
ท่ามกลางชีวิตขึ้นๆ ลงๆ ของแต่ละคน สิ่งที่เราเห็นจากผู้นำแบบเหมี่ยวคือ รับฟัง ให้กำลังใจ อะไรพอช่วยประคับประคองได้ก็ช่วยตามเหตุตามปัจจัย ให้เกียรติ และอดทนรอคน
เราสามารถสันนิษฐานได้มั้ยว่า การที่เหมี่ยวมองว่าตัวเองเป็นคนกะโหลกกะลา ขี้หลงขี้ลืม ไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย วางแผนแบบไม่วางแผน หรือที่เหมี่ยวเรียกตัวเองว่า “คนพังๆ” ทำให้เหมี่ยวมีใจที่เปิดกว้างต่อความผิดพลาดหรือความไม่สมบูรณ์แบบของผู้คนได้ดี
แม้ว่าเหมี่ยวจะชวนทุกคนมาเพื่อขอให้แชร์บทเรียนที่ภูครามจะเอาไปทำงานต่อ ซึ่งหลายคนได้สะท้อนบทเรียนที่มีคุณค่าและมีประโยชน์ต่อภูคราม แต่หลังจากจบงานสองวันสามคืนพวกเราทุกคนในครอบครัวคิดว่าเรา"ได้"มากกว่า"ให้"
การปักของช่างปักแต่ละคนมีเทคนิคในการปักที่ไม่เหมือนกันเลย อย่างการปักกิ่งไม้ ป้าแน่จะปักจากปลายกิ่งเข้ามาหาลำต้น แล้วมีการตวัดด้ายไปทางด้านซ้ายเพื่อให้ต้นไม้เป็นเกลียวเหมือนเปลือกไม้ ส่วนน้าเต็มจะปักกิ่งไม้เริ่มจากโคนต้นแล้วค่อย ๆ ไล่ขึ้นมาที่ปลายกิ่ง เป็นต้น
