พี่นงค์ ช่างปักภูคราม และออกแบบลาย
พี่ชอบปักดอกไม้และงานวิถี ดอกไม้ที่ปักจะเป็นดอกไม้ที่มีตามป่าภูพานบ้านเรา ดอกหญ้าที่อยู่ตามท้องนา ต้นไม้ที่มีทั้งความสมบูรณ์และไม่สมบูรณ์ สัตว์ก็จะเป็นนก แมลงปอ ไก่ สิ่งมีชีวิตตัวน้อยๆ ที่พี่ชอบใส่ลงไปในชิ้นงาน
พี่ชอบปักดอกไม้และงานวิถี ดอกไม้ที่ปักจะเป็นดอกไม้ที่มีตามป่าภูพานบ้านเรา ดอกหญ้าที่อยู่ตามท้องนา ต้นไม้ที่มีทั้งความสมบูรณ์และไม่สมบูรณ์ สัตว์ก็จะเป็นนก แมลงปอ ไก่ สิ่งมีชีวิตตัวน้อยๆ ที่พี่ชอบใส่ลงไปในชิ้นงาน
ป้าชอบปักพวกดอกหญ้าที่อยู่ตามทุ่งนา บางครั้งเห็นอะไรแปลกๆ ก็ลองเอามาใส่ในงานดูเหมือนบ้างไม่เหมือนบ้าง นึกอะไรได้ก็อยากเก็บเอามาใส่ลงในชิ้นงาน ป้าจะไม่ค่อยมีปัญหาสุขภาพเท่าไหร่ เลยทำงานได้เรื่อยๆ ถ้าวันไหนอารมณ์ของเรามา ไม่อยากลุกไปไหน นั่งทำยังไงก็ไม่เหนื่อย ป้าชอบเวลาที่ไปส่งงาน เขาจะติดชม มันทำให้เราได้รู้ว่าจะต้องปรับและแก้ตรงไหน เราก็ได้พัฒนาไปด้วย
ป้าชอบปักพวกดอกหญ้าที่อยู่ตามทุ่งนา บางครั้งเห็นอะไรแปลกๆ ก็ลองเอามาใส่ในงานดูเหมือนบ้างไม่เหมือนบ้าง นึกอะไรได้ก็อยากเก็บเอามาใส่ลงในชิ้นงาน ป้าจะไม่ค่อยมีปัญหาสุขภาพเท่าไหร่ เลยทำงานได้เรื่อยๆ ถ้าวันไหนอารมณ์ของเรามา ไม่อยากลุกไปไหน นั่งทำยังไงก็ไม่เหนื่อย ป้าชอบเวลาที่ไปส่งงาน เขาจะติดชม มันทำให้เราได้รู้ว่าจะต้องปรับและแก้ตรงไหน เราก็ได้พัฒนาไปด้วย
พี่ยังต้องพัฒนาไปอีก เวลาทำงานช่างรุ่นพี่อย่างพี่บวบจะคอยแนะนำ เห็นเขาทำเหมือนจะง่ายนะ แต่พอเรามาทำเองแล้วรู้เลยว่ามันต้องใช้สมาธิสูงมาก
ผ้าชิ้นแรกที่ลองวาดลองปัก พี่ปักลายดอกกลมดอกใหญ่แล้วก็รูปดาว พี่ปักเป็นทั้งดอกไม้และงานวิถี เวลาพี่ปักผ้าพี่จะไปนั่งปักผ้าที่อ่างเก็บน้ำห้วยโท ที่นี่มันสงบ พี่เป็นคนชอบความสงบเวลาทำงาน งานที่ทำส่วนมากพี่จะทำให้แตกต่างจากเพื่อนอยู่แล้ว ไม่อยากให้เหมือนใคร
พอได้รู้จักภูครามได้เป็นสมาชิกภูคราม พี่ก็เริ่มมีเพื่อนมีสังคมจากที่ไม่ค่อยออกไปไหน ทำให้นึกถึงสมัยก่อน เพื่อนๆช่างปักก็จะแนะนำวิธีการปัก สอนเทคนิคต่างๆ จากที่ทำไม่เป็นเลยตอนนี้ก็พอทำได้และยังต้องพัฒนาไปอีก
ป้าทำงานประจำเป็นแม่บ้านโรงบาล เข้ามาทำงานปักผ้าเพราะอยากได้รายได้เสริม งานปักผ้าเป็นงานที่ฝีมือใช้สมาธิสูง อาจใช้เวลาใช้ความคิด ได้น้อยได้มากก็อยู่ที่ความขยันของเรา แต่ก็มีความสุข เวลานั่งปักผ้ามันทำให้จิตใจของเราอยู่กับผ้า
ป้าทำได้ทั้งงานวิถีงานดอกไม้ ป้าเริ่มปักตั้งแต่ผ้าพันคอผืนน้อยๆ รู้สึกว่ามีความสุขมากมันทำให้ป้ารู้สึกผ่อนคลายบางวันถ้าอารมณ์มันได้ คือจิตใจเราสบายมีสมาธิ ป้าอยากจะดึงพระอาทิตย์ขึ้นก่อนไม่อยากให้ค่ำมืด ถ้าค่ำมืดต้องวางงานไปทำกับข้าวให้สามี ป้าจะเปิดเพลงฟังไป ทำงานไป คิดแค่ลายที่อยากปัก จิตใจไม่ฟุ้งซ่าน
เมื่อก่อนป้าไม่ค่อยสบาย มีโรคประจำตัว เคยคิดฟุ้งซ่านว่าเราจะอาการหนักถึงขั้นตายได้เลยนะ แต่พอเริ่มมาปักผ้า มันเหมือนบำบัดเรา เราได้มุ่งมั่นกับการปักผ้า ไม่ได้สนใจการป่วยกาย อาการที่เคยหนักมันก็เลยดีขึ้น เมื่อก่อนผอมมากตอนทำงานกับพี่เหมี่ยวแรกๆ สังเกตว่าตัวเองอ้วนขึ้น ตอนนี้ร่างกายมันดี รู้สึกสดใสขึ้น อาจเป็นเพราะว่า เราได้มอง ได้ปักแต่ดอกไม้ เวลาไปโคก ไปนาก็มองหาแต่สิ่งสวยๆ งามๆ เพราะว่าอยากเอาไปปักใส่ลายผ้าเรา ไปโคก เห็นเห็ด เห็นหิน เห็นมุมสวยๆ ก็อยากเอาไปปัก ให้คนเห็น
เวลาตัดผ้าป้าจะใช้ความประณีตสูงการวัดผ้าถ้าขาดเกินแค่ 1 เซ็น ทรงของเสื้อผ้าที่เราตัดมันจะเปลี่ยน ป้าเลยต้องละเอียดทุกขั้นตอน งานส่วนใหญ่ที่ป้าทำเป็นทรงที่ขึ้นยากใช้เวลานาน ก่อนจะขึ้นทรงป้าจะถามให้ละเอียดทุกครั้งก่อนขึ้นงานเพื่อที่จะได้ไม่ตัดเศษผ้าให้มันเป็นเศษเล็กน้อยเกินไป เศษผ้าที่เหลือจากการตัดก็จะส่งให้ป้าหนูเอาไปบริหารต่อ