พี่นวย ช่างปักภูคราม และออกแบบลาย
พี่เคยทำงานปักข้างนอกมาก่อน ต้องปรับหลายอย่างเลย เพราะชินกับการทำตามแบบ ปักให้กลุ่มช่วงแรก ๆ เขาจะมีแบบให้ เขาให้ปักนกยูงก็ต้องปักตาม แต่ภูครามจะเน้นดูธรรมชาติ ทำในแบบของตัวเอง มันทำให้เราได้ใช้ความคิด
พี่เคยทำงานปักข้างนอกมาก่อน ต้องปรับหลายอย่างเลย เพราะชินกับการทำตามแบบ ปักให้กลุ่มช่วงแรก ๆ เขาจะมีแบบให้ เขาให้ปักนกยูงก็ต้องปักตาม แต่ภูครามจะเน้นดูธรรมชาติ ทำในแบบของตัวเอง มันทำให้เราได้ใช้ความคิด
“แต่ช่วงหลายปีมานี้พี่ไม่ค่อยมีงานส่งเท่าไหร่ อาศัยแค่ส่งพอได้ขายช่วงสิ้นปีพอได้ % เหมือนเพื่อน อย่างปีนี้พี่พึ่งได้ 3 ตัว ......พอเรามีเรื่องให้คิดหลายๆอย่าง ต้องไปเลี้ยงวัวด้วย พอกลับมาก็เหนื่อย มันเลยทำให้เราคิดงานไม่ออก ยิ่งมีเรื่องให้คิดยิ่งทำงานไม่ได้ พี่ไม่อยากเอาความเครียดลงไปในผ้าเวลาทำพี่ก็อยากเอาแต่ความสุขความสบายใจใส่เข้าไป ทำให้ช่วงหนึ่งพี่จับผ้าไม่ได้เลย แต่ตอนนี้กลับมาแล้ว 80 % พอทำได้นิดหน่อย”
ห้องแสดงงานพี่ไปร์ท แรงบันดาลใจ เรื่องราวของพี่ไปร์ท
ห้องแสดงงานช่างนุ้ย เรื่องราวของช่างนุ้ย
ห้องแสดงงานช่างซอย เรื่องราวของช่างซอย
ผืนแรกที่ทำพี่ปักดอกไม้ พี่ก็เหมือนมาเรียนใหม่เพราะเราต้องใช้ความคิดของเราเองไม่มีแบบให้ดู ผลงานที่ผ่านมาพี่ภูมิใจทุกชิ้นพี่เริ่มจากปักดอกไม้แล้วค่อยมาลองทำงานวิถี ดอกไม้จะทำง่ายหน่อยแต่งานวิถีต้องคิดว่าจะวางอะไรตรงไหน
ห้องแสดงงานช่างภัทร เรื่องราวของช่างภัทร
เวลาทำพี่ทำลงไปจากใจ เวลาได้งานมาก็มีคิดบ้างว่าอยากใส่ทั้งวิถีทั้งดอกไม้แต่พี่ยังทำวิถีไม่เก่งเท่าไหร่ เลยถนัดดอกไม้มากกว่า ต้นไม้ที่ทำตอนนี้มีต้นยางนา ต้นมะพร้าว ดอกไม้ก็จะเป็นดอกไม้ที่พี่ปลูกที่นา พี่ชอบปลูกดอกไม้พี่ก็เอาดอกไม้ที่ปลูกมาใส่ลงไปค่ะ มีดอกดาวเรือง ดอกดาวกระจายแต่พี่จะดัดแปลงโทนสีให้แตกตางเวลามองดูจะได้ไม่เป็นสีเดียวกันจนเกินไปค่ะ พี่จะทำให้สมจริงที่สุด
ป้าน่ะ แต่ก่อนบ่กล้าเว้า บ่กล้าจา ย่าน เว้านำคนบ่เป็น เป็นคนไม่มีความรู้ ก็ได้แต่ฟังนำเดียว บัดนี้มะเหมี่ยวเธอเข้ามาพัฒนาคนให้กล้าเว้า กล้าจา มะเหมี่ยวก็เก่ง พัฒนาธรรมชาติ ก็เบิ่งว่าวัตถุดิบที่มี เฮาเอามาเฮ็ดหยังได้บ้าง พืชนี้เฮ็ดหยังได้บ้าง ก็เริ่มมาจากตรงนั้นเพราะพื้นเพเฮาสิต่ำหูกต่ำฝ้าย… มามื้อนี้ป้าเป็นคนกล้าแล้ว เว้าได้ เขาให้รำก็รำ เขาให้ฟ้อนก็ฟ้อน เพราะมะเหมี่ยวเธอมาพัฒนาคนให้กล้าในทางที่ถูกต้อง
พี่มีอาชีพทำสวนปลูกมัน พอมาปักผ้าความเป็นอยู่ก็ดีขึ้นมีรายได้ช่วยสามีอีกทางหนึ่ง รายได้ขึ้นอยู่กับความขยันของเรา ช่วงแรกที่ทำพี่ทำทั้งกลางและวันกลางคืน แต่พอมีโรคประจำตัวนอนดึกไม่ได้ตื่นเช้ามาจะเวียนหัว เลยได้ทำงานแค่ช่วงสายถึงบ่าย พี่เริ่มปักจากผ้าพันคอ ต่อมาก็เป็นผ้าคลุมไหล่ ลายที่ปักจะเป็นพุ่มดอกไม้เคลือไม้ พัฒนามาจนเจ้านายบอกว่ามีแฟนคลับมีลายเป็นของตัวเองดีใจมากเลยไม่คิดว่าจะมีคนชอบงานของเรา