ระลึกถึงยายเพลิน

ภูครามขอระลึกถึงยายเพลิน ผู้เป็นที่มาของลาย “ยายเพลินมะนองมะแนง“ ของภูคราม ยายเพลินได้จากลาพวกเราไปแล้ว ในวันที่ 29 ธันวาคมที่ผ่านมา
.
.
.
เรื่องราวของแม่เฒ่าครั้งสอนทอผ้า
เมื่อได้ยินเสียงไม้พยุงกระทบพื้นก็รู้เลยแม่เฒ่าเดินมาหา พอมาถึงก็จับกี่เพื่อพยุงตัว เมื่อหายเหนื่อยก็เริ่มต้นการสอน
แม่เฒ่าพูดศัพท์เทคนิคด้วยภาษาลาวโบราณ ทั้งดุ และหัวเราะไปด้วย (ภาษาลาวโบราณนี่มันเข้าใจยาก) ได้ยินแต่ ”แก้ใหม่เหมิดโลด”
แม่เฒ่าบอก ถ้าทำลายผ้าแบบยกเขามันจะได้ลายเดียว บ่ต้องยกเขา จะได้หลายลายตามที่เราอยากทำ
ช่วงแรกแม่เฒ่าบอกให้จก “ยก 2 เต็ง 2 ยก 3 เต็ง 2 ลงร่องรึยัง” ทำตามทฤษฎี
พอสักพักบอก “ยัดๆไปโลด ลายมะนองมะแนง” ด้วยความเหนื่อยและเริ่มจำไม่ได้ 555555
ทฤษฎีนอกกรอบของเพิ่น ยายเพลิน บอกมันเป็นลายของโต บ่คือผู้อื่น

คิดถึงแม่เฒ่า