ฝีเข็มแห่งความตั้งใจ ป้าจุด

ก่อนจะมาเป็นงานปัก

ป้าจุดคิดอะไรเวลาปักงาน

“บอกตรงๆ ว่า ถ้าป้าคิดป้าจะปวดหัวแล้วเครียดไปเลย ส่วนใหญ่ป้าจะปักเพราะสบายใจที่จะปัก ช่วงไหนที่ป้าคิดงานป้าจะเกร็ง และทำให้ไม่กล้าปักงาน หรือถ้าปักออกมาก็ไม่สวย การปักงานของป้าจะอาศัยการพิจารณาและลองปักไปก่อน ถ้าไม่โอเคก็แก้ไข” ป้าจุดพูดไปหัวเราะไป หากแต่ระหว่างที่พูดว่าถ้าคิดงานจะปวดหัว ร่างกายกลับทำสิ่งตรงข้าม ป้าจุดใช้เข็มวาดในอากาศบนเนื้อผ้าที่ต้องการจะปัก พร้อมทั้งพิจารณาสีผ้าที่ต้องการใช้อย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะตัดสินใจดึงเส้นฝ้ายสีมะเกลือเทาเสียบใส่รูเข็ม แล้วปักเป็นลายก้าน

แรงบันดาลใจในการปักงาน

“แรงบันดาลใจในการปักงานของป้าคือคำติชม ถ้าเป็นคำชมป้าจะมีกำลังใจในการปักงานมากๆ เช่น ไข่ดาวหรือพี่เหมี่ยวมาบอกว่างานของเราขายได้ มีลูกค้าชื่นชมผลงานเรา ป้าก็แอบดีใจอยู่นะ เห็นว่าป้าเงียบๆ (พูดไปหัวเราะไป) แต่ถ้าเป็นคำแนะนำให้ปรับปรุง ป้าก็จะกลับมาแก้ไข กลับมาพัฒนาฝีมือจนกว่าจะเป็นแบบที่ดีที่สุด

อีกอย่างนึงคือป้าทำงานปักมาจนถึงทุกวันนี้เพราะป้าชอบ ป้าไม่ได้มองเรื่องรายได้ คนอื่นอาจจะคิดว่ากว่าจะได้เงินต้องใช้เวลานาน แต่ป้าปักเพราะป้าชอบ ป้าพอใจที่จะปัก ได้เงินช้าได้เงินเร็วไม่เป็นไร ป้าไม่ได้มองเรื่องนั้น ความสุขของคนเรามันไม่เหมือนกัน”

ชิ้นงานที่รู้สึกว่าอยากแก้ไข

“มีเยอะมาก บางทีเอาไปส่งไข่ดาวก็อาย เพราะมันไม่ค่อยสวยสำหรับป้า แต่จะมีตัวนึงที่ป้าจำได้ขึ้นใจคือเสื้อสีขาว ที่ใช้สีฝ้ายปักเป็นสีเหลืองกับสีคราม ป้าว่าการใช้สีไม่ค่อยโอเคเท่าไร แต่น้องไนซ์บอกว่าขายไปตั้งนานแล้ว ป้าก็เลยกลับมาคิดว่าเราไม่ชอบ แต่ลูกค้าอาจจะชอบก็ได้ คนเราชอบไม่เหมือนกันอะเนอะ”

กว่าจะหาเอกลักษณ์ของตัวเองเจอ

“เอาจริงๆ ป้าไม่รู้ว่าเอกลักษณ์ของป้าคืออะไร แต่พี่เหมี่ยวบอกป้าว่า ลายมือป้าเหมือนลายอียิปต์ (ฝีเข็มคม โค้งงอ เหมือนกราฟฟิก) แต่ป้าไม่ได้คิดว่ามันคือเอกลักษณ์ เพราะป้าใช้เวลาฝึกฝีมือและลายปักมาหลายปี มันก็มีทั้งโอเคและไม่โอเค”