วันที่ 5 มิถุนายน พี่นุ่มนิ่มจึงมารับตอน 10.30 เพราะฉันขอเวลาจัดการงานให้เข้าที่หลังจากที่กลับไปเยี่ยมที่บ้านมา
พี่นุ่มนิ่มไม่ได้มาตัวเปล่าแต่ที่ตะกร้าด้านหน้ามอเตอร์ไซค์มีขนมเทียนของหน้าเต็มอยู่ในถุง มาฝากให้คนที่ภูคราม
พี่นุ่มนิ่มหันมาบอกฉันว่าของใจดีค่อยไปลองกินที่บ้านนะ ฉันขึ้นซ้อนมอเตอร์ไซค์
ขับไปได้ไม่เท่าไหร่ ฝนก็ตกลงมาปรอย ๆ พอเป็นพิธี แต่ฉันแทบจะไม่เปียกเลย เพราะพี่นุ่มนิ่มบังให้เกือบจะทั้งหมด ขับเข้ามาที่บ้านยางโล้น ฝนก็หยุดตกทันที
พี่นุ่มนิ่มหยุดเพื่อแวะซื้อน้ำที่ร้านสะดวกซื้อ แถมยังซื้อให้ฉันขวดนึงด้วย
พอเสร็จเรียบร้อยแล้ว ขับไปไม่ไกลก็ถึงบ้านของพี่นุ่มนิ่ม ยังไม่ทันที่จะได้เลี้ยวเข้าไปจอด ปังก็วิ่งออกมาต้อนรับพร้อมส่ายหางอย่างอารมณ์ดี
ฉันมอบของฝากที่ซื้อมาจากที่บ้านให้คุณพ่อ น้าเต็ม พี่นุ่มนิ่มและน้องชาย พร้อมทั้งฝากของฝากไปให้พี่แน่ด้วย วันนี้พี่แน่ไม่ว่างเราจึงไม่ได้เจอกัน
เดินขึ้นมาบนบ้านสิ่งแรกที่เราได้เห็นคือเสื้อที่พี่นุ่มนิ่มปักค้างไว้ แขวนอยู่อย่างเด่นเป็นสง่า ด้านหลังมีต้นไม้หลายต้นที่เพิ่มขึ้นมา นอกจากต้นไม้ที่เพิ่มเข้ามา
สิ่งที่ทำให้เราทึ่งในความสวยงามก็คือลำธารที่ ปักตามลำธารในป่าลึกใกล้ ๆ แก่งตาจ่า
ซึ่งถือเป็นที่ ๆ ค่อนข้างลึกลับต้องเดินเข้าไปค่อนข้างลึกจึงจะได้เห็น
พี่นุ่มนิ่มถ่ายรูปเก็บเอาไว้ตอนไปเดินป่ากับภูคราม ช่วงที่เพิ่งจะเข้าฤดูหนาวที่ให้มีอากาศเย็นสบาย และอยากแบ่งปันบรรยากาศสวย ๆ นี้
จึงเลือกที่จะปักลำธารนี้ลงไปบนเสื้อตัวนี้ด้วย ขนาดสีของน้ำในลำธารพี่นุ่มนิ่มยังเลือกใช้ด้ายหลาย ๆ สีสลับกันให้ดูมีมิติและสวยงามมากขึ้นเลย
พี่นุ่มนิ่มบอกว่าหลังจากปักตรงนี้เสร็จตั้งใจที่จะย้ายไปปักด้านหน้าก่อน
เพื่อให้ไม่เบื่อเกินไป เพราะการปักใบไม้นั้นต้องใช้เวลานาน ความระมัดระวัง และมือที่เบาเพื่อไม่ให้เสื้อนั้นหด ต้องค่อย ๆ ปัก ค่อย ๆ รีดไป
แต่ตอนนี้มีไอเดียมากมายพรั่งพรูออกมาจึงเลือกที่จะไปปักข้างหน้าก่อน
โดยด้านหน้าพี่นุ่มนิ่มเล่าให้ฟังถึงไอเดียคร่าว ๆ ว่าฝั่งขวาของเสื้อตัวนี้นั้นเป็นสีครามที่อ่อนกว่าจะทำการปัก ต้นยางและปลาหมอสีทองตามเนื้อเพลงของเพลงตำนานบ้านยางโล้น
นอกจากนี้ยังอยากปักคนลงไปด้วย โดยจะปักแก๊งคนดังบนหลังควาย ซึ่งประกอบไปด้วยพี่นุ่มนิ่ม น้าเต็มและพี่แน่ ที่เป็นคนจากบ้านยาางโล้น
ที่มาของชื่อแก๊งนั้นมาจากการดัดแปลงชื่อเพลงของคุณพุ่มพวง ดวงจันทร์ เพลงคนดังลืมหลังควาย มาเป็นชื่อแก๊งคนดังบนหลังควาย เท่สุด ๆ ไปเลย
ส่วนด้านซ้ายถูกย้อมด้วยครามสีเข้มกว่า จึงอยากจะเลือกด้ายสีฟ้าในโทนที่แตกต่างกันมาปักเป็นครามบนคราม เป็นลวดลายของธรรมชาติ อย่างต้นไม้ใบหญ้า
ให้เสื้อทั้งสองฝั่งแตกต่างกัน ฝั่งหนึ่งคุมโทนสีโทนเดียวนั่นก็คือสีฟ้าคราม ส่วนอีกฝั่งหนึ่งมีสีสันสดใส
เราถามไปว่ารอบนี้พี่นุ่มนิ่มจะปักเจ้าปังลงไปบนเสื้อไหม พี่นุ่มนิ่มตอบว่า “ต้องรอดูสถานการณ์อีกที ว่าที่พอไหม” พี่นุ่มนิ่มบอกว่าปังนั้นถูกปักลงไปบนเสื้อสีมะเกลือเต็มตัวและเสื้อสีครามคอลเลคชั่นต้นติ้วต้นล่าสุดที่เพิ่งปักไป
ส่วนน้าเต็มก็เคยปักเจ้าปังลงไปบนเสื้อสีมะเกลือแขนยาวของภูคราม ที่พี่นุ่มนิ่มเรียกว่าเสื้อธงชาติ เพราะน้าเต็มปักโรงเรียนและธงชาติหน้าโรงเรียนลงไปด้วย
ปังจะรู้ตัวไหมว่าตัวเองก็เป็นคนดังกับเขาอยู่เหมือนกัน
( ทุกคนหาปังเจอไหมคะ? ใบ้ให้ว่าอยู่ฝั่งขวาของเสื้อ )
ระหว่างที่คุยไปน้าเต็มก็เดินขึ้นมาชั้นบนพร้อมกับขนมเทียนในจานให้ฉันลองชิม
แล้วถามว่ากลางวันนี้ต้องการกินอะไร ฉันจึงบอกไปว่าก๋วยเตี๋ยว เส้นเล็ก แล้วน้าเต็มก็เดินกลับลงไป
ฉันแกะห่อใบตองลองเอาขนมเทียนเข้าปาก แป้งข้างนอกมีความหนึบ เคี้ยวเพลิน
ยังไม่ทันเที่ยง ก๋วยเตี๋ยวที่สั่งไว้ก็มาถึง สลับกันกับอาทิตย์แรก รอบที่แล้วฉันสั่งบะหมี่ ส่วนพี่นุ่มนิ่มสั่งเส้นเล็ก กลับกันรอบนี้ฉันสั่งเส้นเล็ก พี่นุ่มนิ่มสั่งบะหมี่
ตอนแรกพี่นุ่มนิ่มก็เปิดดูละครสั้นแนวตั้งของไทยอยู่ ต่อมาค่อยเปลี่ยนมาดูหนังเกี่ยวกับคณะหมอลำที่มีชื่อว่า “คายอ้อ ลบหลู่ ศรัทธา อาถรรพ์” ซึ่งในเรื่องนี้จะพูดถึงธรรมเนียม ประเพณีที่มีในคณะหมอลำ
หากผู้ใดฝ่าฝืน จะเรียกสิ่งนั้นว่า การผิดคายอ้อ และหนังเรื่องนี้ก็เป็นคณะหมอลำที่มีคนทำผิดคายอ้อ แล้วจะมีผลอะไรตามมาบ้าง
พี่นุ่มนิ่มบอกว่าคณะหมอลำและตัวประกอบในเรื่องนี้นั้นเป็นคณะหมอลำจริง ๆ ชื่อ สาวน้อยเพชรบ้านแพง
ในปีหน้าทางคณะจะมาทำการแสดงที่บ้านยางโล้น เพราะได้ทำการจองเอาไว้ข้ามปีแล้ว
พอกินข้าวเสร็จ พี่นุ่มนิ่มก็เริ่มปักกิ่งของต้นไม้ที่ปักค้างไว้ต่อ น้าเต็มเดินขึ้นมาพร้อมกับมะม่วงที่เพิ่งปอกมาให้
หลังพี่นุ่มนิ่มปักกิ่งไม้เสร็จ ก็อยากลองปักภูผายลดู ซึ่งเจ้าตัวบอกว่าไม่เคยปักมาก่อนเลย พี่นุ่มนิ่มเริ่มร่างรูปทรงคร่าว ๆ แล้วลองปักดู รูปแรกไม่ค่อยถูกใจตรงหาง
จึงเลาะออกแล้วปักใหม่เป็นรอบที่ 2
พี่นุ่มนิ่มบอกว่าตัวเองนั้นค่อนข้างเป็น perfectionist ยิ่งกับงานปักผ้ายิ่งอยากให้ทุกอย่างมันออกมาดูดี
ปักคุณภูครามเรียบร้อยเสร็จ (ภูผายล) และหนังเรื่อง คายอ้อ จบก็ถึงเวลากลับภูคราม
แต่ก่อนออกมาก็ไม่วายได้กล้วยน้ำว้ามา 1 หวีและขนมเทียนอีก 1 ถุงจากน้าเต็ม
มาบ้านพี่นุ่มนิ่มทีไรอิ่มแปล้กลับมาทุกทีเลย
ก่อนออกมาพี่นุ่มนิ่มหยิบเสื้อที่ปักอยู่ใส่กระเป๋ามาด้วยเพราะพี่นุ่มนิ่มบอกว่าพี่พรรณอยากดู
พอถึงภูครามพี่นุ่มนิ่มก็หยิบเสื้อออกมาอวดโฉม ทำเอาหลาย ๆ คนอึ้งไปเลย
พี่พรรณอาสารีดเสื้อให้พี่นุ่มนิ่ม ระหว่างนั้นพี่พรรณกับพี่นุ่มนิ่มก็สลับกันดูและชื่นชนงานปักของอีกฝ่าย
ก่อนพี่นุ่มนิ่มจะกลับ ฉันขอถ่ายรูปพี่นุ่มนิ่มกับเสื้อที่เพิ่งรีดเสร็จ เพื่อเป็นการบันทึกไว้ว่าตอนนี้เสื้อปักถึงไหนแล้ว แต่ตอนแรกไม่เห็นคุณภูคราม
รอบที่ 2 พี่นุ่มนิ่มจึงจับตรงปลายเสื้อไว้เพื่อให้คุณภูครามได้อยู่ในรูปนี้ด้วย
ฉันตื่นเต้นและเฝ้ารอวันศุกร์หน้า ว่าพี่นุ่มนิ่มจะปักอะไรเพิ่มมาอีก
เขียนโดย ใจดี
