พี่นุ่มนิ่มบอกว่าตอนนี้เหลือปักน้าเต็มกำลังปักผ้าลงไปบนเสื้อ รวมถึงใส่ใบไม้อีกนิดหน่อยให้ต้นไม้บางต้น อย่างต้นกระดิ่งนางฟ้าด้านหลังเป็นต้น จริง ๆ แล้วเสื้อตัวนี้ปักเยอะพอที่จะเอาไปส่งได้แล้ว แต่พี่นุ่มนิ่มบอกว่าอยากใส่ทุกอย่างให้ครบ อยากทำให้เต็มที่ เพราะไม่อยากมาเสียดายทีหลังหากส่งไปแล้ว
รอบนี้เสื้อที่แขวนอยู่หันด้านหน้าออก ทำให้ได้เห็นลายปักที่เพิ่มขึ้นมา จากอาทิตย์ที่แล้วที่ยังโล่งอยู่ ตรงกลางของเสื้อปักเป็นหนองน้ำใส มีดอกบัวและใบบัวลอยอยู่ ชื่อว่าหนองน้ำบ่อก้อม ส่วนฝั่งซ้ายด้านบน เป็นต้นยางใหญ่ที่มีปลาหมอสีทองว่ายวนอยู่กลางลำต้น ตามในเพลงตำนานบ้านยางโล้น
เดินขึ้นมาบนบ้านสิ่งแรกที่เราได้เห็นคือเสื้อที่พี่นุ่มนิ่มปักค้างไว้ แขวนอยู่อย่างเด่นเป็นสง่า ด้านหลังมีต้นไม้หลายต้นที่เพิ่มขึ้นมา นอกจากต้นไม้ที่เพิ่มเข้ามา สิ่งที่ทำให้เราทึ่งในความสวยงามก็คือลำธารที่ ปักตามลำธารในป่าลึกใกล้ ๆ แก่งตาจ่า
รอบนี้พี่นุ่มนิ่มเล่าให้ฟังว่าได้ไอเดียสุดบรรเจิดตอนกำลังอาบน้ำที่จะปักเสื้อตามเพลงที่ชื่อว่า เพลงตำนานบ้านยางโล้น เพลงตำนานบ้านยางโล้นที่แต่งโดยคุณครูจากโรงเรียนบ้านยางโล้น โดยเอามาจากเรื่องเล่าที่ผู้เฒ่าผู้แก่เล่าให้ฟังมาเรียบเรียงเป้นเพลงเพื่อเปิดให้เด็ก ๆ ฟังที่โรงเรียน
ฉันได้ถามพี่นุ่มนิ่มไปว่า ชอบภูครามตรงไหน พี่นุ่มนิ่มบอก ชอบที่ภูครามพาไปทำกิจกรรม พาไปเข้าป่า ถึงแม้ทางเดินจะสูงชันจนเหนื่อยหอบ ถึงจะเผลอใส่รองเท้าแตะไปเดินแล้วทำให้ปวดขา ก็ยังชอบ ชอบที่ภูครามไม่กดดันหรือบังคับให้ช่างปักปักตามแบบ แต่ให้ช่างได้ปักลวดลายที่ชอบ
