10ปีภูคราม…
ไม่น่าเชื่อเลยว่าเราเองก็รู้จักกันมา7ปีแล้ว เริ่มต้นจากการถูกชวนไปเป็นแบบถ่ายรูปผ้าพันคอให้ภูคราม โดยที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับภูครามเลยนอกจากเป็นผ้าครามที่ชาวบ้านบนภูพานทอ,ย้อม,ปัก หลังจากนั้นก็มีโอกาสได้รับรู้เรื่องราวและกระบวนการทำงานของภูครามมากขึ้นเรื่อยๆจากการได้ไปเป็นแบบให้เสมอ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาพอจะได้เห็นถึงสิ่งที่พี่เหมี่ยวต้องเผชิญ ความพยามแก้ปัญหา ความอดทนและการปล่อยวาง ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาการมากมายที่เกิดขึ้น ไม่ใช่แค่จากสีบนผืนผ้า ดีไซน์ของเสื้อ หรือรูปแบบการปัก แต่รวมถึงสื่งที่พี่เหมี่ยวกำลังทำเพราะต้องการจะดูแลคนและชุมชนให้อยู่ร่วมกับธรรมชาติได้อย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย พวกเราถึงได้เห็นสิ่งเหล่านั้นส่งผ่านออกมาบนสีสันและลวดลายที่ช่างตัด, ปัก, ย้อมต้องการจะสื่อให้ถึงคนภายนอกตลอดการเดินทาง10ปีที่ผ่านมา
ทุกครั้งที่ได้ลองเป็นแบบให้ภูคราม(ตั้งแต่ยังไม่มีตีนกาจนตอนนี้ต้องพบแพทย์แล้ว) เราได้เห็นถึงดีไซน์ที่เพิ่มมากขึ้นและการปักที่ดูลงตัวขึ้นเรื่อยๆ ลูกเล่นต่างๆ รวมทั้งสีสันที่ดูซับซ้อนหลากหลาย บางชิ้นกลายเป็นเรื่องราวที่เห็นแล้วต้องตะลึง เรารู้สึกอยู่เสมอว่าทุกชิ้นคืองานศิลปะ เวลาที่เห็นคนใส่ตามท้องถนนจะรู้เลยว่าตัวนี้คือภูครามแน่ๆ เหมือนมันมีจิตวิญญาณและเอกลักษณ์ส่งออกมาอย่างชัดเจน จนตอนนี้ยิ่งชัดเจนมากขึ้นไปอีก
ทุกตัว ทุกชิ้นที่ได้สัมผัส เรารู้สึกถึงคุณค่าจากสิ่งที่พี่เหมี่ยวและช่างทุกคนต้องการจะสื่อออกมาอาจจะไม่ครบทั้งหมด แต่รับรู้ได้เลยว่าทุกชิ้นล้วนได้ผ่านกระบวนการคิด ความพยายาม ความตั้งใจและใส่ใจเป็นอย่างมาก
เรารู้สึกว่าภูครามเติบโตผ่านร้อน, ฝน, หนาวมาได้อย่างอดทน แข็งแรงและจะยั่งยืนอย่างแน่นอน
ชื่นชม ปลื้มใจและยินดีกับ10ปีของชาวภูครามด้วยค่ะ
ฟ้า
ขอบคุณมากจ้า
