ได้แรงบันดาลใจมาจากในป่า สังเกตธรรมชาตินู่น นั่น นี่ ก็เป็นเรื่องราวของเรา อีกอย่างก็มีสังคม มีเพื่อน ได้เรียนรู้ จากที่เราเป็นคนขรึมๆ เงียบๆ ไม่สนใจใคร ไปไร่ไปนา ไม่ค่อยเข้าสังคม เราก็มีสังคมภูคราม ไปโน่นไปนั่นกับเพื่อน ได้รู้จักเพื่อน แล้วก็ทำกิจกรรมต่างๆ แต่ก่อนไม่มี
ปีนี้ภูครามเปิดรับสมาชิกมาร่วมกระบวนการการทำงานในโครงการ Skill Sharing เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน ช่วง 15 เดือน โดยสมาชิกจะผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปตามแต่ละฤดูกาล ทุกคนจะได้เห็นและเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการสร้างงานของภูครามตั้งแต่ต้นจนจบ
ทำให้เรามองเห็นว่าทรัพยากรในหมู่บ้านในชุมชนของเราเป็นที่ที่น่าสนใจ ได้อยู่บ้านที่ไม่ต้องเช่า ข้าวก็ไม่ต้องซื้อ ได้อยู่กับครอบครัว ได้อยู่กับธรรมชาติที่เราอยากอยู่ ทำให้เรามีความสุข ความสบายใจ ทำให้เราไม่ต้องดิ้นรนไปไหนไกล ไม่ได้เป็นหนี้เป็นสิน ไม่เครียด ไม่ต้องวิ่งตามเวลา
จะปักเป็นห้วยหนองที่พี่วิชอบ เป็นงานที่เห็นมุมของสายน้ำลำธารที่หล่อเลี้ยงชุมชนของเรา เหมือนลำน้ำอูนที่เราเคยไปหาอยู่หากิน เป็นสายน้ำที่หล่อเลี้ยงเรามาตั้งแต่ปู่ย่าตายาย
ภูมิปัญญาชาวบ้าน แรงงานบริสุทธิ์...
หลังจากที่เก็บฝ้าย แยกเมล็ดออกแล้ว ก็จะเป็นการดีดฝ้ายให้ปุยฝ้ายฟูละเอียด เพื่อแยกสิ่งสกปรกและเมล็ดฝ้ายที่ตกค้างออกไป ทำให้เส้นฝ้ายสะอาด ก่อนที่จะนำไปล้อ และเข็นให้เป็นเส้น
ย่างเข้าฤดูฝนต้นเดือนพฤษภาคมเป็นจังหวะที่เราได้มาภูคราม เป็นช่วงที่ดอกติ้วบานอีกครั้ง ปีนี้ดอกติ้วบาน 2 หน ดอกติ้วบานหนแรกไปแล้วเมื่อปลายกุมภาพันธ์-ต้นมีนาคม
เบือกหรือครามเถา เป็นพืชที่ให้สีฟ้าคราม ทุกส่วนของต้น นำมาตำให้ละเอียดเพื่อไปใส่ในหม้อคราม จะทำให้หม้อครามมีสีสวยขึ้นเลยล่ะ
เราจะเล่ากระบวนการทำงานของภูครามเกือบทุกกระบวนการผ่านภาพวาดของผู้มาเยือน เรียนรู้พร้อมการอธิบายผ่านภาพวาด
ช่างปักหลายคนที่นี่พูดว่า เวลาปักงานทำให้จดจ่อจนลืมความทุกข์ต่างๆไปได้ รู้ตัวอีกทีก็รู้สึกผ่อนคลาย เหมือนว่าการปักผ้าช่วยเยียวยาหัวใจได้
สีฟ้าครามจากใบเบือก
