พี่แน่ ช่างปักภูคราม และออกแบบลาย
การปักผ้าเปรียบเสมือน หลุมหลบภัย การปักผ้า คือ ความสุข คือการพักผ่อน การได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง อยู่กับฝีเข็ม งานทุกงานตั้งใจทำอย่างถึงที่สุด เพื่อถ่ายทอดคุณค่าของตัวเองออกมา พอมีคนชอบ มีคนชม มีคนอยากซื้อก็ดีใจ

ภูมิลำเนา บ้านย่างโล้น ต.โคกภู อ.ภูพาน จ.สกลนคร
ระยะเวลาร่วมงาน 2567-ปัจจุบัน
การปักผ้าเปรียบเสมือน หลุมหลบภัย การปักผ้า คือ ความสุข คือการพักผ่อน การได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง อยู่กับฝีเข็ม งานทุกงานตั้งใจทำอย่างถึงที่สุด เพื่อถ่ายทอดคุณค่าของตัวเองออกมา พอมีคนชอบ มีคนชม มีคนอยากซื้อก็ดีใจ
“เข้ามาทำงานที่ภูครามได้อย่างไร ช่วงโควิด 19 ภูครามเปิดรับสมัครช่างปักเพิ่ม ซึ่งไม่ได้มีมาบ่อย ๆ ซึ่งพี่แน่เป็นคนชวน น้าเต็มและพี่ลูกปลาไปสมัครเป็นช่างปักที่ภูคราม ซึ่งทุกคนก็ผ่าน ตอนนั้นทุกคนดีใจมาก ๆ พี่แน่เล่าไปด้วยปักผ้าไปด้วยอย่างรวดเร็ว น้าเต็มเล่าว่าตอนแรก พี่แน่ปักได้ช้ามาก ๆ กว่าจะเรียนรู้วิธีการปัก กว่าปักได้แต่ละดอกใช้เวลาเป็นเดือน พี่แน่บอกว่าส่วนตัวแล้วชอบปักต้นไม้มากเป็นพิเศษ เพราะไม่ต้องจัดเรียงอะไรมาก ต้นไม้เอย ใบไม้เอยปักให้เป็นธรรมชาติ ไม่ต้องสมบูรณ์แบบ พอพักดอกไม้ไม่รู้ว่าจะจัดวางยังไงให้ดูสวย”
พี่บวบเหมือนเป็นแม่ทัพของภูคราม รักและเคารพภูคราม รักงานและอยากส่งต่องานไปซื้อผู้ซื้อให้ได้งานที่พิเศษที่สุด เรียกว่าคนหัวใจภูครามได้อย่างเต็มปาก พี่บวบเป็นช่างปักที่เนื้อหอมมากในแถบนี้
พี่บวบได้แต่บอกว่า “พี่ปักงานพี่เห็นธรรมชาติของจริง รักพื้นที่ที่นี้ เวลาจะปักงานรู้สึกมีความสุขไปด้วยเพราะมีโอกาสได้มองรอบตัวละเมียดละไมขึ้น เวลาคนเขาปักเหมือนเรา เขาปักได้แค่ตามองจากงานเรา เขาเอาความรู้สึกเราไปไม่ได้” (ปรับคำพูดพี่บวบบางตอนให้เข้าใจง่ายขึ้น)
งานของพี่บวบ หลายชิ้นถือว่าเป็น Masterpiece ของภูคราม เวลาให้โจทย์พี่บวบ พี่บวบใช้เวลาคิดหลายวัน (แสดงถึงความใส่ใจ) พี่บวบเล่าว่า “วางเสื้อไว้ มองอยู่อย่างนั้น คิดไม่ออกก็ออกไปทำอย่างอื่น มีอารมณ์แล้วค่อยทำ” งานของพี่บวบสำหรับภูครามคือมีจิตใจของคนปักลงอย่างแท้จริง พี่บวบบอกว่า บางที่ก็นึกถึงงานที่ปักไปเพราะใช้เวลาและใจอยู่กับงานชิ้นนั้นๆมานาน”
การปักผ้าเปรียบเสมือน หลุมหลบภัย การปักผ้า คือ ความสุข คือการพักผ่อน การได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง อยู่กับฝีเข็ม งานทุกงานตั้งใจทำอย่างถึงที่สุด เพื่อถ่ายทอดคุณค่าของตัวเองออกมา พอมีคนชอบ มีคนชม มีคนอยากซื้อก็ดีใจ
การปักของช่างปักแต่ละคนมีเทคนิคในการปักที่ไม่เหมือนกันเลย อย่างการปักกิ่งไม้ ป้าแน่จะปักจากปลายกิ่งเข้ามาหาลำต้น แล้วมีการตวัดด้ายไปทางด้านซ้ายเพื่อให้ต้นไม้เป็นเกลียวเหมือนเปลือกไม้ ส่วนน้าเต็มจะปักกิ่งไม้เริ่มจากโคนต้นแล้วค่อย ๆ ไล่ขึ้นมาที่ปลายกิ่ง เป็นต้น
ป้าแน่บอกว่าสำหรับตัวเองแล้วการปักผ้าเป็นงานอดิเรก ที่เปรียบเสมือน หลุมหลบภัย การปักผ้า คือ ความสุข คือการพักผ่อน การได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง อยู่กับฝีเข็ม งานทุกงานตั้งใจทำอย่างถึงที่สุด พื่อถ่ายทอดคุณค่าของตัวเองออกมา