ภูมิลำเนา อ.ภูพาน จ.สกลนคร
ระยะเวลาร่วมงาน 2561-ปัจจุบัน
“ทำงานกับภูครามได้ 6 ปี นับอายุลูกสาวคนเล็กได้เลยนะ เพราะตอนลูกสาวอายุ 5 เดือน พี่ก็เริ่มมาปักงานให้ภูคราม ตอนนั้นเราออกจากงานหลัก เห็นคนอื่นปักผ้าก็เลยอยากลองทำ อยากมีรายได้ เพราะเลี้ยงลูกอยู่บ้านแล้วก็มีช่วงว่างด้วย ตอนแรกเห็นจากพี่พรรณก่อน ก็เลยมาของานจากไข่ดาว ไข่ดาวเห็นเราจับเข็มก็บอกว่า โอเคไม่ต้องสอนแล้วทำเลยพี่วิ”
“ก่อนหน้านี้เคยใช้ชีวิตเป็นสาวโรงงานเย็บผ้า ก่อนที่จะเริ่มเห็นความละเอียดอ่อนทั้งความคิดและอารมณ์ของตัวเองเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเลือกมาอยู่กับครอบครัวที่ภูพานและปักผ้ากับภูคราม”
“หน้าแล้งเราก็มีเวลามาเก็บพวกของป่ากิน เช่น ดอกกระเจียว เห็ดขอน มันจะมีอากาศของมันที่ทำให้มีของกินประเภทนี้ทุกช่วง 🌧 ในช่วงหน้าฝนเราก็มาหากินเห็ด ☁️ ช่วงหน้าหนาวเราก็มาหากินกุ้ง ⛅ ช่วงหน้าร้อนเราก็มาหาเก็บดอกกระเจียว มันก็จะเป็นอยู่อย่างนี้
ในบ้านเรามี ในชุมชนเรามี ในป่าหลังบ้านเรามี เราก็ไม่อยากไปไหนหรอก แล้วก็มีงานให้เราได้เสริมรายได้ ได้มีความสุข มีอารมณ์ทำงานแบบที่ว่าไม่ต้องไปไกลบ้าน ได้อยู่กับครอบครัวก็เป็นความสุขชนิดหนึ่ง”
พี่วิเล่า
พื้นที่แรงบันดาลใจงานปักและหาอยู่หากินของพี่วิสาขา หากใครเคยตามงานของพี่วิจะเห็นต้นกระดิ่งนางฟ้าหรือแถวบ้านเราเรียกต้นแหว่งอยู่ในงานเกือบทุกชิ้นที่พี่วิปัก ป่าหลังบ้านพวกเราชาวภูครามบนเทือกเขาภูพาน
“มันเป็นความละเอียดอ่อนทางความรู้สึกนะ คิดว่าเวลาเราทำงานแต่ละชิ้น เราได้ละเอียดอ่อนกับงานที่เราปักมัน
เหมือนกับเวลาที่เราได้เลี้ยงลูกเหมือนกัน มันต้องใช้ความรู้สึกละเอียดอ่อน เวลาเราจะเลี้ยงลูกให้เป็นคนดีเราต้องมีอารมณ์ที่ดีเช่นเดียวกับการปักงาน”
“ชอบความเป็นธรรมชาติ และความเป็นอิสระของเขา
ชอบต้นไม้ ลีลา”
คุณ Wattaneeporn Jaknawarat
“งานช่างวิส่งต่อถ่ายทอดความละเอียดประณีต และแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นใส่ใจในการทำงานจริงๆ ค่ะ”
คุณ Nerisa Kositwattanapanich
“สวยมากๆ ครับ”
“สวยมากๆ ค่ะ”
หลายๆ คน
ชอบผลงานช่างวิ ต้นแหว่ง เช่นกันค่ะ
คุณ Nitaya Onhan
เป็นงานปักที่พิเศษสุดๆเลยค่ะ
คุณ Ning Nisa Nts
เอาไปใส่กรอบ ก็คืองานศิลปะ เลยครับ ชิ้นนี้
คุณ Invisibleman Invisiblemild
จินตนาการกับธรรมชาติดีมากๆค่ะ
คุณลำปาง บุตราช
สวยมากกกค่ะสุดยอดจริงๆนะคะ
คุณ PumPui Peelanam
“ ตลอดเวลาที่เราทำงานผ่านมา 10 ปี ของภูคราม เราได้อะไรมามั่ง เรารู้สึกว่าได้อนุรักษ์ ได้ใส่ความรู้สึกที่เราตั้งใจว่าเราเห็นคุณค่าของป่าในแต่ละฤดูของธรรมชาติบ้านเรา ใน 3 ฤดู ร้อน ฝน หนาว ในช่วงนี้เป็นหน้าฝน เราเลยใส่ในความเป็นป่าภูพานของเราค่ะ”
“ตอนที่เราได้เข้าป่ารู้สึกว่าเราเข้าใจในมุมมองว่าพวกต้นไม้เขาอยู่กันยังไง เขาเป็นแบบไหน ทุกทีก็อยู่กับป่าเราก็ไม่ได้สนใจว่ามันน้อยใหญ่ลดหลั่นกันไปยังไง พอเราเริ่มสังเกตว่ามันอยู่ยังไง ก้อนหินอยู่แบบไหนแล้วต้นไม้แทรกมาแบบไหน เราก็เลยพอไล่ทางได้”
พี่วิพกกระหยังหรือกระบุงมาด้วย ไว้สำหรับเก็บเห็ดโดยเฉพาะ ระหว่างทางเราผ่านทุ่งหญ้าเพ็ก ที่สูงถึงสะโพก ก่อนที่จะถึงภูที่เป็นผาหินเตี้ยๆ พี่วิก็พูดขึ้น “นั่น!ไก่ป่า” ฉันกับพี่แจ๋วซึ่งอยู่ท้ายแถวกวาดสายตาหา แต่ไม่เห็น
