ตอนที่ 6 : ความสงบในฤดูฝน (จบ)
“ยายรู้สึกว่ามันเย็น เพราะฝนตกอากาศก็จะเย็นมีความชุ่มฉ่ำ และตอนยายปักเสื้อตัวนี้ ยายสงบค่ะ โดยภาพรวมเราปักอยู่นาไม่ได้ออกไปไหน อยู่คนเดียว ก็มีความนิ่ง”
น้ายืน ช่างปักภูคราม และออกแบบลายปัก
ภูมิลำเนา บ้านยางโล้น ต.โคกภู อ.ภูพาน จ.สกลนคร
ระยะเวลาร่วมงาน 2565-ปัจจุบัน
“น้ายืนช่างใหม่ภูคราม น้ายืนไม่เคยปักงานที่ไหนมาก่อน ต้องฝึกและใช้เวลาปักพอสมควร เหมี่ยวตัดสินใจให้น้ายืนลองงานที่ต้องใช้ความอดทนคือเสื้อที่ต้องปักเต็มตัว เพื่อฝึกฝีเข็มและความพยายาม”
“เราเห็นว่าชีวิตเรามีค่า เวลาได้ปักผ้า ก็ไม่ได้คิดอกุศล อกุศลบ่อเกิด มันก็เลยมีสุข สุขในตรงนี้ สุขในสมาธิ สุขในการที่สอดด้ายไปสอดด้ายมา มันบ่อได้ไปไสน่ะ มันก็สุข สุขอยู่ข้างในน่ะ”
ห้องแสดงงานน้ายืน
Bhukram Jacket No.50
฿28,500.00
Everyday Bhukram – No.3
฿3,600.00
From Caucasus to Phuphan – Blending No.5
฿6,000.00
From Caucasus to Phuphan no.13
฿5,000.00
From Caucasus to Phuphan no.17
฿5,500.00
แรงบันดาลใจ
สุขในตรงนี้
น้ายืนช่างใหม่ภูคราม น้ายืนไม่เคยปักงานที่ไหนมาก่อน ต้องฝึกและใช้เวลาปักพอสมควร เหมี่ยวตัดสินใจให้น้ายืนลองงานที่ต้องใช้ความอดทนคือเสื้อที่ต้องปักเต็มตัว เพื่อฝึกฝีเข็มและความพยายาม งานชิ้นนี้เหมี่ยวประทับใจมาก เพราะฝีเข็มของน้ายืนสม่ำเสมอและเป็นธรรมชาติ การเลือกสีฝ้ายปักลงตัว ติดตามงานของน้ายืนด้วยนะคะ ลองฟังความรู้สึกระหว่างปักของน้ายืน การรู้สึกตัวกับทุกฝีเข็ม
งานชิ้น “ลำน้ำอูน”
หาธรรมชาติที่น้ายืนนำมาปัก
เสียงเล่าขานถึงน้ายืน
ดอกไม้พวกนี้เหมือนในความฝันเราเมื่อ 10 ปีที่แล้วเลย เราฝันว่าได้เข้าไปในป่ามีต้นไม้ต้นหญ้าและดอกแบบสวยๆ งามๆ แบบนี้เต็มไปหมดเลย แต่เราไม่รู้ว่ามันคือที่ไหน แต่จำได้ว่าในฝันจะเห็นดอกไม้แบบนี้ และต้นหญ้าเล็กๆ สีเขียวสวยมาก 
คุณปรายฟ้าภูผา ตะวัน
สวยจัง ทั้งเสื้อทั้งต้นไม้เล็กนั้นเลย
คุณ Mam Jiraporn
ดอกไม้ธรรมชาติสวยงามมากเลยค่ะดีจัง
คุณ May Filipponi
น่ารักจังค่ะ
คุณ Koy Saengsiporn Thirachirawat
ผลงานชิ้นนี้สวยมากค่ะ
หลายๆ คน
สวยมากค่ะ เหมือนยกทุ่งดอกไม้มาเลย
คุณ Chayanat Luangphithak
ผลงานชิ้นนี้สวยมากค่ะ 
คุณ Mar MarTha
สวยมากค่ะ
สวยมากๆ เลยค่ะ
สวยมากอย่างชอบ
งามค่ะ อยากเจอน้องไวๆ ค่ะ
หลายๆ คน
เรื่องราวของน้ายืน
ตอนที่ 5 : สนทนาธรรม
“ในตอนนั้นยายคิดว่า มันเป็นอดีตกับปัจจุบัน แต่ก่อน มันเห็นแค่ลำตัน ทุกวันนี้มันเห็นรากโอบดิน เป็นอารมณ์หลายๆ อย่าง อารมณ์ในธรรมที่ยายคิดว่าคนที่มีน้อยแต่ถ้ามีธรรมแม้จะแค่เล็กน้อย เราก็อยู่ได้ ในตอนนั้นเราจินตนาการเป็นกกมะเกลืออุ้มดินเพียงเล็กน้อย แต่ถ้าเรามีธรรมเปรียบกับต้นมะเกลือไม่หลือขี้ดินเราก็อยู่ได้”
ตอนที่ 4 : ฤดูเพาะปลูก
“ตอนนี้ยายก็กำลังปลูกต้นไม้ในที่ตัวเองอยู่ ยายเลยว่ามาถูกทางแล้วที่เราปลูกป่า หวังจะได้กินเห็ดนี่แหละค่ะ ถ้าเรามีป่าดี ไม้เราใหญ่แล้ว ถึงเราไม่ได้หวังกินเห็ดเราก็จะได้กิน เพราะว่าเห็ดมันชอบขึ้นตามป่าอยู่แล้ว สิ่งนี้ก็จะตามมาเองนั่นแหละค่ะ”