ฉันรู้สึกว่าพี่พรรณเต็มที่กับเสื้อตัวนี้จริง ๆ พี่พรรณใส่ความตั้งใจลงไปที่ลายปักทุกลายที่ปักลงไป  ทั้งการปักของที่ถนัดและการลองปักอะไรใหม่ ๆ ที่ไม่เคยปักอะไรมาก่อน บอกเลยว่าพี่พรรณปล่อยของอย่างเต็มที่ ทำให้เสื้อตัวนี้มีความขลัง ใครได้ไปถือว่าโชคดีมาก ๆ พี่พรรณบอกว่าถูกใจเสื้อตัวนี้มาก จำไม่ได้แล้วว่าตอนแรกที่ให้เลือกเสื้อเคยแย่งตัวไหน เพราะระหว่างที่ปักเสื้อตัวนี้ไปเรื่อย ๆ ยิ่งรู้สึกว่าถูกแล้วที่หยิบเสื้อตัวนี้มาปักด้วยการตัดเย็บ ด้วยการย้อมสียิ่งช่วยเสริมให้งานปักดูดียิ่งขึ้นไปอีก

จากตอนเริ่มปักที่พี่พรรณตั้งใจว่าจะให้ภูผายลรูปที่วาดเป็นรูปร่างคล้ายคนอยู่แค่ด้านล่างที่เป็นตอนกลางวัน ทำไปทำมา พี่พรรณบอกว่าอยากให้มีคนอยู่ตรงด้านบนที่สีเข้มด้วย เพราะหลังปักบันไดไปข้าง ๆ ดูโล่ง ๆ ยังไงก็ไม่รู้ พอลองร่างดู จาก 1 กลายเป็น 2 งอกมาเป็น 3 พอปัก 3 คนเสร็จก็คิดว่ายังโล่งปักทำให้ปักเพิ่มเรื่อย ๆ จนตอนนี้มีเป็นกลุ่มคนอยู่รวมกันเต็มไปหมด แต่พอเป็นด้านบนที่ย้อมสีเข้มภูผายลที่ปักลงไปบนนั้นดึงถูกปักด้วยด้ายสีเข้ม ให้เหมือนเป็นเงาเพราะถูกความมืดปกคลุมอยู่

พวกเราเดินอ้อมเพื่อเข้าไปในนา บนเนินในที่นาของพี่พรรณมีเพิ่งหลังน้อยไว้ให้นั่งรับลม ข้าง ๆ บึงบัว พี่พรรณบอกชอบชวนเพื่อน ๆ มานั่งกินส้มตำตรงนี้ หรือเมื่อก่อนสมัยที่ยังไม่ได้มานั่งปักผ้าตรงมุมประจำที่ภูคราม บางวันพี่พรรณก็จะมานั่งปักผ้าตรงนี้ มันทุกคนว่าไว้จริง ๆ

สินค้าของภูครามที่ได้ผ่านมือของพี่พรรณนั้นมีมากมายนับไม่ถ้วน ช่วงนั้นจะเศร้าหรืออารมณ์ดิ่งแค่ไหนอย่างน้อยที่สุดในช่วงที่ไม่มีกะจิตกะใจในการทำงานก็ยังปักงานของภูครามส่งซัก 1 ชิ้นในเดือนนั้น ในอีกด้านหนึ่งงานปักของภูครามกลับเป็นตัวช่วยให้พี่พรรณไม่จมอยู่กับความเศร้ามากจนเกินไป ถึงจะหม่นหมองแค่ไหนแต่พอได้ปักผ้า ได้โฟกัส อยู่กับฝีเข็ม พี่พรรณบอกว่าถ้าไม่ได้การปักผ้ามาเป็นตัวช่วยในการดึงสติกลับมา พี่พรรณอาจจะสติแตก วิ่งไปกลางถนนแล้วก็ได้ ดีจังเลยที่พี่พรรณได้มาปักผ้าและพบกับการทำสมาธิในแบบของตัวเอง