ตอนที่ 1 : กำเนิดสายน้ำแห่งชีวิต
จะปักเป็นห้วยหนองที่พี่วิชอบ เป็นงานที่เห็นมุมของสายน้ำลำธารที่หล่อเลี้ยงชุมชนของเรา เหมือนลำน้ำอูนที่เราเคยไปหาอยู่หากิน เป็นสายน้ำที่หล่อเลี้ยงเรามาตั้งแต่ปู่ย่าตายาย
Artisans
ป้าจุดเล่าเรื่อง
พอป้าจุดบอกว่า ปักไปยิ้มไปกับผ้าผืนนี้เลยคว้าโทรศัพท์ให้ป้าจุดเล่าให้ฟังหน่อย
ยายใจ ช่างปักภูคราม และออกแบบลาย
ของมันจะดีก็ขึ้นอยู่กับต้นทาง ทำให้ปลายทางดี ทำอะไรก็ทำให้ดีตั้งแต่ต้นทาง เราจะทำอะไรก็ตามเมื่อเราทำแล้วมีคนเห็นคุณค่าเรายิ่งมีกำลังใจ
น้ายืน ช่างปักภูคราม และออกแบบลายปัก
"เราเห็นว่าชีวิตเรามีค่า เวลาได้ปักผ้า ก็ไม่ได้คิดอกุศล อกุศลบ่อเกิด มันก็เลยมีสุข สุขในตรงนี้ สุขในสมาธิ สุขในการที่สอดด้ายไปสอดด้ายมา มันบ่อได้ไปไสน่ะ มันก็สุข สุขอยู่ข้างในน่ะ"
พี่นาง ช่างปักภูคราม และออกแบบลาย
ปลายฝนต้นหนาว บรรยากาศที่มีทั้งความอบอุ่นในตอนกลางวันและอากาศเย็นในช่างค่ำคืน มีเมฆหมอกปกคลุมในยามเช้า ต้นไม้ ใบไม้เริ่มเปลี่ยนสี ต้นหญ้าสีเขียวปนน้ำตาล เป็นช่วงเวลาที่น่ามองที่สุด
พี่นาง ช่างปักภูคราม และออกแบบลาย
ดอกไม้จากภูครามต้องเป็นดอกไม้จากใจจากจิตวิญญาณ คนใส่จะได้มีความสุขเหมือนกับว่าได้อยู่ท่ามกลางดอกไม้จริงๆ มีชีวิตชีวาจริงๆ
พี่นาง ยางโล้น ช่างปักภูคราม และออกแบบลาย
เราสามารถทำที่บ้านได้ พี่ชอบตรงนี้แหละ ไปนาไปสวนก็เอาไปด้วยได้ ไม่จำเป็นต้องตื่นเช้ารีบไปเข้างานออกงานตามเวลา เป็นงานที่ทำรีบไม่ได้ ถ้าวันไหนที่เรารีบทำก็ยิ่งไม่เสร็จ ถ้าวันไหนที่ทำแบบไม่คิดอะไร กลายเป็นว่า เราทำได้ไว ลายปักก็สวย แปลกดีนะ (ยิ้ม)
พี่พรรณ ครูช่างปักภูคราม
"แต่ก่อนพี่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามั่นคงคืออะไรแต่ภูครามทำให้พี่เข้าใจ คำว่าความมั่นคงในรายได้โดยที่ไม่ต้องไปหาทำอะไรให้มากมาย"
งานที่ดีคืองานที่ตั้งใจทำด้วยใจที่ดี
พี่เหมี่ยวให้โอกาสพี่ในการแก้ไขข้อผิดพลาดเสมอ พี่เคยทำงานร่วมกับเจ้านายหลายรูปแบบนะ แต่การจะเจอเจ้านายที่ให้โอกาสเราขนาดนี้มันหาไม่ได้ง่ายๆ