ป้าดัด ช่างปักภูคราม และออกแบบลาย
พอได้ปักผ้าทำให้ลืมที่จะคิดถึงคนที่จากไป กลับกลายเป็นว่าเวลาปักผ้า คิดแค่ว่าผืนนี้จะใส่ดอกไม้ตรงไหน ผืนต่อไปจะปักอะไรให้จิตใจดีขึ้นเรื่อยๆ ถ้าไม่มีภูครามก็ไม่มีชีวิตใหม่
ตอนที่ 3 : วันคล้ายวันเกิดพี่บวบและเรื่องราวดีๆ
พี่เจนก็ถือเค้กที่พี่เหมี่ยวซื้อมาจากในเมืองขึ้นมา และพวกเราก็ร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้กับพี่บวบด้วยกัน พี่เหมี่ยวได้ชวนพวกเราหยิบการ์ดคนละหนึ่งใบพร้อมพูดความรู้สึกส่งไปให้พี่บวบเนื่องในวันเกิด เราทุกคนใช้เวลาพิจารณาไม่นานก็ต่างหยิบการ์ดคนละหนึ่งใบพร้อมพูดความรู้สึกและคำอวยพรให้กับพี่บวบ
พี่แนะ ช่างปักภูคราม และออกแบบลาย
“ภูครามทำให้พี่รู้จักธรรมชาติพาออกไปเที่ยวชมป่า จำได้ว่าตอนนั้นไปผานางเมิน ความดันขึ้นแต่สนุก ปกติพี่จะไม่ค่อยได้ไปไหน ส่วนมากก็อยู่บ้านบางวันก็ออกมาเลี้ยงวัวที่นา งานที่พี่ทำก็จะมาจากสิ่งรอบตัวที่เห็น พี่จะไม่เอาทุกอย่างที่มีใส่ไปกับงานชิ้นเดียว พี่จะเก็บไว้ใส่กับหลายๆชิ้น ถ้าใส่ทุกอย่างไปในชิ้นเดียวลูกค้าคนอื่นก็จะไม่ได้รับ พี่อยากให้งานของพี่ไปถึงลูกค้าหลายๆคน อยากบอกให้รู้ถึงความตั้งใจและธรรมชาติรอบๆตัวพี่ งานทุกชิ้นที่ทำพี่ก็ทำมาจากใจมีความสุขมากที่ได้ทำ มีหลายชิ้นที่ชอบ แต่พี่พูดไม่เก่ง พี่จะถ่ายรูปเก็บไว้ดู“
พี่จ๋อม ช่างปักภูคราม และออกแบบลาย
ทุกวันนี้ไม่รู้ว่าเป็นภูครามหรือยังแต่ในความรู้สึกของเรา เราจะเอาความเป็นธรรมชาติมาใส่มากกว่าไปดูของคนอื่น ตอนนี้คิดว่าตัวเองปรับเปลี่ยนในทางที่ดีขึ้น ความหมายคือเราเคยปักแค่ดอกก็ปักแต่ดอก ทำให้เสร็จ ๆ ไปพอได้เงิน พอเอารูปเก่ามาเทียบกันกับงานทุกวันนี้คนละเรื่องเลย มันดีขึ้นมาก งานจะดูอ่อนโยนขึ้น
พี่โส ช่างปักภูคราม และออกแบบลาย
“โสเคยทำงานข้างนอกที่ทำคล้ายๆภูครามมาก่อนที่จะเข้ามาภูคราม โสเห็นงานภูครามแล้วรู้สึกชอบมากเหมือนมันมีพลัง และโสก็อยากรู้ว่าตัวเองจะทำได้แค่ไหนอยากพัฒนาตัวเองด้วย งานของภูครามสำหรับโสแล้วมันเป็นงานที่ได้เรียนรู้ไปเรื่อย ๆ ภูครามเหมือนโลกอีกใบของโส“
ตอนที่ 3 : ส่งงานท่ามกลางสายฝน
การปักของช่างปักแต่ละคนมีเทคนิคในการปักที่ไม่เหมือนกันเลย อย่างการปักกิ่งไม้ ป้าแน่จะปักจากปลายกิ่งเข้ามาหาลำต้น แล้วมีการตวัดด้ายไปทางด้านซ้ายเพื่อให้ต้นไม้เป็นเกลียวเหมือนเปลือกไม้ ส่วนน้าเต็มจะปักกิ่งไม้เริ่มจากโคนต้นแล้วค่อย ๆ ไล่ขึ้นมาที่ปลายกิ่ง เป็นต้น
นุ่มนิ่ม ช่างปักภูคราม และออกแบบลาย
หนูเป็นคนที่ชอบอยู่กับตัวเอง แล้วเวลาที่เราพยายามทำเหมือนคนอื่นทำยังไงก็ไม่เหมือนนะคะ มันคนละฝีมือ ภูครามคือตอบโจทย์ ไม่ต้องคอยตามใคร มันมีความชิว ๆ ความอิสระ ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องไปทำเลียนแบบคนอื่น เป็นตัวของเรามีความสุขที่สุดแล้ว
ตอนที่ 4 : แผนถัดไป
รอบนี้เสื้อที่แขวนอยู่หันด้านหน้าออก ทำให้ได้เห็นลายปักที่เพิ่มขึ้นมา จากอาทิตย์ที่แล้วที่ยังโล่งอยู่ ตรงกลางของเสื้อปักเป็นหนองน้ำใส มีดอกบัวและใบบัวลอยอยู่ ชื่อว่าหนองน้ำบ่อก้อม ส่วนฝั่งซ้ายด้านบน เป็นต้นยางใหญ่ที่มีปลาหมอสีทองว่ายวนอยู่กลางลำต้น ตามในเพลงตำนานบ้านยางโล้น
ป้าแน่ ช่างปักที่ทำงานเพราะใจรัก
ป้าแน่บอกว่าสำหรับตัวเองแล้วการปักผ้าเป็นงานอดิเรก ที่เปรียบเสมือน หลุมหลบภัย การปักผ้า คือ ความสุข คือการพักผ่อน การได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเอง อยู่กับฝีเข็ม งานทุกงานตั้งใจทำอย่างถึงที่สุด พื่อถ่ายทอดคุณค่าของตัวเองออกมา
บันทึกหน้าฝน ตอนที่ 4
จริงๆ รู้สึกว่าอยู่นี่ได้เรื่อยๆ เลยถ้ามันมีงานอะไรแบบนี้ ต้องไปปฏิสัมพันธ์กับวิถีชีวิตของเขา ได้ถ่ายทอดเรื่องราว รู้สึกชอบ เพราะว่ามันคือมุมมองใหม่ๆ