ส่วนมากคนสมัยก่อนเพิ่นบ่ได้ซื้อเสื้อผ้า หมอน ผ้าห่มนะลูก เพิ่นเฮ็ดเอง ไปทอแล้วมาตัดเย็บ แล้วเมื่อก่อนมันบ่มีสีเคมีเพิ่นก็หาเปลือกไม้มาเฮ็ด ไปหาสีสันจากประดู่ หมากม่วง มะเกลือ… เหมือนที่พี่เจนทำน่ะลูก พี่เหมี่ยวน่ะเขาจำลองการทำของคนโบร่ำโบราณทุกอย่างหมดเลย นี่แหละที่ว่างานภูครามเป็นหยังจึงมีราคา เพราะมันทำจากธรรมชาติ จากความคิด จากฝีมือล้วน ๆ บ่แม่นเครื่องจักร และมันเป็นการอนุรักษ์ของเก่าเฮาไว้
ดีใจที่ยังไปได้อยู่นะ ภูครามน่ะ ลูกค้าก็ยังสนับสนุน ดีใจที่งานแม่น้ำก็ยังได้ขายอยู่... มีงานเฮ็ดอยู่บ้านแล้วก็บ่ต้องจากครอบครัวน่ะ แม่ว่ามันเป็นงานที่ดีนะลูก ถึงมันบ่มากมายแต่ก็ช่วยค่าน้ำค่าไฟได้ เป็นรายได้ที่ดีอยู่ลูก
เสื้อตัวนี้เป็นฝ้ายแท้ใส่แล้วจะอุ่น เวลาอากาศร้อนก็ไม่ร้อนมาก แต่ผ้าทอลักษณะนี้ต้องระวังมากเวลาปัก เพราะถ้าดึงแรงผ้าจะย่น เราต้องทำความเข้าใจผ้าด้วย เส้นฝ้ายที่เราใช้ปักแต่ละครั้งก็ไม่เหมือนกัน มีทั้งเส้นเดียว มีทั้งเส้นเกลียว
แรงบันดาลใจคือพี่เหมี่ยวให้โจทย์มา ตั้งแต่ 1-10 ปี ที่อยู่ภูคราม พี่แจ๋วก็นึกถึงภาพบรรยากาศเก่าๆ ในอดีตเราเคยทำอะไรบ้าง ก็เลยจะเอามาใส่เสื้อตัวนี้ คือเสื้อชุดนี้ที่ทุกคนได้มาทำโปรเจกต์นี้น่ะนะ มันจะมีความพิเศษ
ที่ตรงนั้นมองเห็นแล้วมันดูลึกลับแต่ก็สวยงาม เหมือนถูกมนต์สะกดเหมือนเราได้เจอดินแดนหนึ่ง เลยเอามาใส่ในเสื้อ เป็นเหมือนควันสีเขียวๆ เหมือนเวลาแม่มดเป่ามนต์
ตอนนั้นกำลังจะนอน ก็ดูเฟสบุ๊คก่อนนอนตามปกติ เปิดมาก็เห็นประกาศรับสมัครงานของภูครามโชว์ขึ้นมาอันแรกเลย พออ่านรายละเอียดแล้วรู้สึกว่าน่าสนใจมาก ตอนนั้นเป็นช่วงที่เพิ่งออกจากงานเก่ามาได้เดือนหนึ่ง แล้วตัดสินใจว่าจะไม่ทำงานประจำแล้ว จะกลับมาทำงานคราฟท์ขาย กับวาดรูปฝากแกลเลอรี่ กำลังเริ่มวาดรูปไปฝากขายได้ไม่กี่รูป แต่พอเห็นงานนี้แล้วรู้สึกในครั้งแรกเลยว่านี่คืองานของฉัน คุณสมบัติมันคือเราเลย และเนื้อหาของงานก็เป็นอะไรที่น่าทำมากๆ
รู้สึกว่าได้ทำหลายอย่างดี แต่ว่าไม่เหนื่อยนะ สนุก เหมือนมาเล่น ตอนนี้ก็ยังรู้สึกเหมือนมาเล่นอยู่ เหมือนเราได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆทุกวันเลย แล้วเราก็สบายใจที่จะอยู่นี่มากๆ
พี่นุ่มนิ่มบอกว่าตอนนี้เหลือปักน้าเต็มกำลังปักผ้าลงไปบนเสื้อ รวมถึงใส่ใบไม้อีกนิดหน่อยให้ต้นไม้บางต้น อย่างต้นกระดิ่งนางฟ้าด้านหลังเป็นต้น จริง ๆ แล้วเสื้อตัวนี้ปักเยอะพอที่จะเอาไปส่งได้แล้ว แต่พี่นุ่มนิ่มบอกว่าอยากใส่ทุกอย่างให้ครบ อยากทำให้เต็มที่ เพราะไม่อยากมาเสียดายทีหลังหากส่งไปแล้ว
หนูมองว่าได้เห็นมุมมองใหม่ๆที่แตกต่างกันนะคะ เพราะคนรุ่นหนึ่งก็จะมีมุมมองแบบหนึ่ง คนอีกรุ่นหนึ่งก็จะมีมุมมองอีกแบบหนึ่ง รุ่นหนูก็จะมีมุมมองอีกแบบหนึ่ง แล้วพอได้มาเจอแล้วได้มาทำความเข้าใจว่าทำไมเขาถึงมีมุมมองแบบนั้นก็ดีค่ะ
พี่เจนก็ถือเค้กที่พี่เหมี่ยวซื้อมาจากในเมืองขึ้นมา และพวกเราก็ร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้กับพี่บวบด้วยกัน พี่เหมี่ยวได้ชวนพวกเราหยิบการ์ดคนละหนึ่งใบพร้อมพูดความรู้สึกส่งไปให้พี่บวบเนื่องในวันเกิด เราทุกคนใช้เวลาพิจารณาไม่นานก็ต่างหยิบการ์ดคนละหนึ่งใบพร้อมพูดความรู้สึกและคำอวยพรให้กับพี่บวบ
